Schaduwcongres megastallen in de zon

“Iedereen is welkom om bij ons te komen scharrelen.” Met deze woorden verwelkomt Wouter van Eck van de campagne Voedsel de gasten op het alternatieve congres over megastallen in Arnhem.

Op het plein naast het Musis Sacrum in Arnhem staat een tent waar de mensen samen komen die tegen de bouw van megastallen zijn. Volgens hen hoort een megastal niet bij de duurzame landbouw in Nederland. Maar welke rol spelen de overheid, omwonenden en Milieudefensie daarin? Vandaag wordt hen een afwisselend programma aangeboden, waar een tegengeluid laten horen en ervaringen uitwisselen een belangrijke rol in spelen.
Volgens de gegevens van Milieudefensie zijn er negentig aanmeldingen. Dat aantal doet niet onder voor het aantal gasten van het Elseviercongres. Een van die organisatoren benadrukt dat het congres geen “pro-megastal congres is”. Toch voelen de alternatieve congresgangers dat wel zo.

“Meneer, weet u wel zeker dat u naar het juiste congres gaat?” Een spontane Miss Piggy begeleidt een man op zijn weg naar het Elsviercongres. De man, netjes in pak, ondergaat de omarming gelaten. Een folder over het alternatieve congres hoeft hij niet.
De congresgangers van Milieudefensie vormen ondertussen een menselijke haag, hun protestborden laten zien welke prachtige landschappen er zullen verdwijnen als de megastallen er komen. Een meneer van een lokale actiegroep vertelt dat hij een brief naar de koningin gaat sturen om zijn standpunt over de besluitvorming omtrent megastallen duidelijk te maken. Een andere congresganger vertelt: “De plek waar een megastal moet komen wordt een LOG genoemd (Landelijk Ontwikkelings Gebied), maar dat is pure misleiding. Wat valt er nog te ontwikkelen als er al genoeg intensieve veehouderij is?
We kunnen het beter een Veeteelt Intensiverings Gebied noemen (VIG).”

In de tent en op de strobalen zit iedereen aandachtig te luisteren. Door het open karakter van het Milieudefensie -congres schuiven nieuwe mensen makkelijk aan. Bert van der Berg van de Dierenbescherming bestempelt het congres van Elsevier als een “exclusieve bijeenkomst van de fabeltjeskrant”. Volgens hem kent een megastal alleen maar verliezers. “De intensieve veehouderij is slecht. Wat al slecht is, moet je niet gaan uitbreiden”, aldus Van der Berg. Hij pleit voor kleinschalige landbouwbedrijven die kwaliteit garanderen: voor omgeving, dieren en ook voor zichzelf. Volgens Kees Slingerland (dagvoorzitter Elseviercongres) hoeft een megastal het dierenwelzijn niet te verslechteren. “Het dier merkt het niet als het in een groter geheel zit.”

Omwonenden van de geplande megastallen voelen zich genegeerd in de besluitvorming.
Voor hen is het congres van Milieudefensie een oase waar ze met gelijkgestemden kunnen praten. Riky Schut, die zelf boerin was, ervaart de dag als waardevol. “Er is een geweldige inbreng vanuit de zaal en ik vind het indrukwekkend dat we hier in stilte protesteren.” Twee congressen, waar de aanwezigen belangen afwegen, elkaar informeren en willen overtuigen. Spreker Frits van der Schans ( van het Centrum voor Landbouw en Milieu) vindt dat het niet moet gaan over wie er gelijk heeft in de discussie van voor- en tegenstanders, maar om het in gesprek gaan met elkaar. Vandaag lukt dat niet, want er komen vrijwel geen congresgangers buiten luisteren. Halverwege de dag wordt Wouter van Eck uitgenodigd om zijn conclusies aan de deelnemers van het Elseviercongres voor te leggen. Een stap in de goede richting.